Wiejska Baza Kategoryzacyjna

POLSKA FEDERACJA TURYSTYKI WIEJSKIEJ
Gospodarstwa Gościnne

PFTW (81) 501-43-11 phone

TWOJA KWATERA

CIĄGLE BEZ KATEGORII ?

Nie czekaj, złóż wniosek
online ju dziś.

Z wniosek

Rys historyczny kategoryzacji

W Polsce od 1996 roku działania na rzecz podnoszenia jakości w turystyce wiejskiej prowadzi Polska Federacja Turystyki Wiejskiej ,,Gospodarstwa Gościnne’’ (PFTW ,,GG’ ) między innymi poprzez kategoryzację obiektów agroturystycznych i turystyki wiejskiej. Kryteria do systemu zostały wypracowane w latach 1997-1998 w ramach programu Tourin II przy udziale specjalistów z krajów Europy Zachodniej. Ustalając kryteria polskie wzorowano się na już funkcjonujących systemach w Niemczech, Austrii, Francji Anglii i Irlandii. W latach tych przeprowadzono pilotażową kategoryzację sfinansowaną z programu Tourin II. Oceniono wówczas około 700 obiektów.

Kategoryzowano wtedy: pokoje gościnne, pokoje grupowe samodzielne jednostki mieszkalne ( SJM ) oraz pola namiotowe. Pokoje gościnne i SJM mogły otrzymać następujące kategorie: od najniższej standard do najwyższej 3 słoneczka. Pokojom grupowym i polom namiotowym nadawano tylko kategorię standard. Kategoryzacja była ważna przez okres 2 lat.
W sierpniu 1997 roku zaczęły obowiązywać przepisy Ustawy o usługach turystycznych, a jej Załącznik nr 6 precyzował minimalne wymagania, co do wielkości pomieszczeń jak i wyposażenia obiektów wiejskiej bazy noclegowej (WBN-skrót). Automatycznie wymagania kategoryzacyjne PFTW,,GG’’ musiały być dostosowane do tychże przepisów.


W tym samym czasie wygasły również uprawnienia większości inspektorów do prowadzenia kategoryzacji. Zarówno dotychczasowe doświadczenia jak i czekająca przed sezonem 2000 roku zwiększona liczba inspekcji kategoryzacyjnych wymusiły na Zarządzie PFTW,,GG’’ konieczność:
• przygotowania kadry inspektorów uprawnionych do prowadzenia kategoryzacji z ramienia Federacji;
• opracowania nowych zasad kategoryzacyjnych spójnych z Załącznikiem nr 7 do Ustawy o usługach turystycznych, precyzujący podstawowe wymagania co do ‘’innych obiektów’’
1. poszerzono zakres informacji wprowadzając formularze:
• ewidencyjne - dawny kwestionariusz rejestracyjny, dodając w nim informacje o powiecie, adresie e-mail itp;
• Informacyjne – służące do celów promocyjnych i sprzedaży ofert;
• Oceniające dla pokoi gościnnych, pokoi grupowych, samodzielnych jednostek mieszkalnych, przyzagrodowych pól namiotowych;
• Podsumowujący.
2. Rozpoczęto pracę nad tworzeniem narzędzi internetowych do kategoryzacji;
3. Opracowano certyfikat informujący o kategorii poszczególnych pokoi, który kwaterodawca
miał obowiązek wywieszać w widocznym miejscu w pomieszczeniu ogólnodostępnym;
4. Wprowadzono obowiązek poddania kategoryzacji 50% pokoi;
5. Opracowano też wzór nowej tablicy rekomendacyjnej.

System przez te lata nadal ewaluował, ponieważ zmieniały się trendy w turystyce wiejskiej i agroturystyce oraz zaczęła działać aplikacja internetowa,
ułatwiająca ocenę obiektów. W rozwoju systemu kategoryzacji kluczowym okazał się rok 2012. W ramach projektu zrealizowanego przy wsparciu finansowym Ministerstwa Sportu i Turystyki system został zmodernizowany i udoskonalony. Wśród kryteriów ocen zostały uwzględnione kryteria rekomendowane przez EuroGites (European Federation of Farm and Village Tourism), europejską organizację, której Federacja jest członkiem zwyczajnym.


Inne Kraje
We wszystkich krajach europejskich funkcjonują na terenach wiejskich gospodarstwa agroturystyczne, definiowane jako wypoczynek u rolnika oraz obiekty turystyczne jako wypoczynek na wsi. Wypoczynek u rolnika to wypoczynek oparty przede wszystkim o zasoby gospodarstwa rolnego oraz o przyrodę, kulturę regionu i kuchnię regionalną. Poszczególne państwa
wspierają agroturystykę, jako jedną z form zwiększania dochodów gospodarstw rolnych. Stawiają równocześnie prawne wymogi związane z prowadzeniem tego typu działalności. Natomiast organizacje lub związki branżowe zrzeszające kwaterodawców dbają o jakość usług w promowanych przez nie obiektach, ponieważ muszą mieć pewność, iż klient wybierając polecany obiekt, będzie zadowolony z wyboru. W tym celu tworzą systemy oceniające zarówno sam obiekt, jak i usługi w nim świadczone.

Są trzy modele kategoryzacji wiejskiej bazy noclegowej:
1. Obligatoryjny, czyli obowiązkowy w danym kraju.
2. Dobrowolny, prowadzony przez organizacje pozarządowe lub związki branżowe.
3. Mieszany, tzn. część wymogów podstawowych wprowadzanych jest ustawowo, a część wymogów wypracowują organizacje pozarządowe czy związki branżowe.
Obligatoryjna kategoryzacja obowiązuje na Wyspach Brytyjskich, w Irlandii i we Włoszech.

Wielka Brytania, Irlandia
Kryteria dla wszystkich obiektów noclegowych, zarówno w mieście, jak i na wsi, zostały urzędowo ustalone przez Krajową Organizację Turystyki (VisitEngland) w zakresie zakwaterowania i obsługi. Od 2006 roku Anglia, Szkocja, Walia oraz Irlandia Północna przyjęły jednolite standardy w zakresie oceny jakości obiektów noclegowych i hotelowych. Oceniane są usługi,
udogodnienia dla gości, jakość obsługi, gościnność personelu, wyżywienie oraz czystość i higiena.
Przyjęty system wprowadza oznakowanie kategorii gwiazdkami (od 1 do 5), a wyjątkowe obiekty otrzymują dodatkowe wyróżnienia (Złote i Srebrne Odznaki).

Włochy
We Włoszech wymogi zawarto w ustawie krajowej, a na jej bazie tworzone są wymogi regionalne. Przykładem może być Umbria, gdzie działalność agroturystyczną reguluje prawo regionalne z 1997 roku wraz ze zmianami wprowadzonymi przez ustawę 31/98, 37/99 Obiekty skategoryzowane oznakowane są w skali od 1 – 5 słoneczników umieszczanych
wraz ze znakiem graficznym Agriturismo Italia. Im wyższa kategoria tym wyższe wymagania.
Poza tym regiony i autonomiczne prowincje przy wdrażaniu wspólnej metodologii klasyfikacji gospodarstw mogą uwzględniać specyficzne dla swojego obszaru warunki przyrodniczo-krajobrazowe i korzystając z wytycznych ministerstwa dodawać własne kryteria. Dodatkowo region Umbria wydał w 2014 roku ustawę określającą zasady funkcjonowania gospodarstw edukacyjnych, społecznych i socjalnych.
W większości państw europejskich kategoryzacja obiektów turystyki wiejskiej i gospodarstw agroturystycznych jest dobrowolna. Należą do nich między innymi: Francja, Austria czy Niemcy.

Francja
Gites de France to najstarsza w Europie organizacja zrzeszająca kwaterodawców, działająca od 1955 r. i jest właścicielem najstarszego systemu kategoryzacji ponieważ liczy ponad 50 lat. System ten miał duży wpływ na jakość świadczonych usług i odegrał znaczącą rolę w marketingu. W zależności od ściśle określonych cech gospodarstwa poddanego kategoryzacji przyznaje się kłosy od 1 do 5. System ten ulegał modyfikacji, do 1995 roku nadawano kategorię w skali od 1 do
3 kłosów. Ocena jest bardzo rozbudowana. Im wyższa kategoria tym wzrastają również wymagania.
W ocenie bierze się pod uwagę, takie elementy, jak:
1. Środowisko i lokalizacja obiektu;
2. Pełna informacja w obiekcie: turystyczna, regulaminy, cenniki
i oferowane usługi;
3. Infrastruktura mająca wpływ na komfort pobytu gości;
4. Baza noclegowa: pokoje gościnne, np. minimalna powierzchnia pokoju 2 osobowego musi wynosić dla kategorii:1 i 2 kłosy - 12m 2 + 3 m2 dla następnej osoby, 3 kłosy -12m 2 + 3 m2 dla następnej osoby – zalecane 14m2, 4 kłosy - 16m 2+ 3 m2 dla następnej osoby, 5 kłosów -20m 2- i obowiązkowy węzeł higieniczno-sanitarny (WHS-skrót) czyli łazienka i WC;
5. Oddzielne wymagania dla WHS-ów1.
Organizacja w 2012 roku wydała poradnik dla kwaterodawców ,,Rejoignez-NOUS’’, pokazujący korzyści z przynależności do organizacji i posługiwania się marką Gîtes de France. Organizacja ta dzięki rozbudowanym strukturom regionalnym z etatowymi pracownikami prowadzi sprzedaż ofert wypoczynkowych dla turystów.

Austria
Austriacka agroturystyka należy do najstarszych w Europie. System kategoryzacji utworzony w 1993 roku, przechodził kilka
aktualizacji i modyfikacji. Ograniczono się tylko do gospodarstw agroturystycznych, a kryteria oceny produktu odgrywają znaczącą rolę. Sam system jest częścią marki. Są określone wspólne kryteria ogólne oraz oddzielne dla samodzielnych jednostek mieszkalnych, pokoi gościnnych i łazienek. Poza tym bierze się pod uwagę doświadczenie gospodarzy, udogodnienia oraz jakość usług. Gospodarstwo może otrzymać kategorię od 1 – 4 stokrotek. Posługiwać się marką Urlaub
am Bauernhof i mieć możliwość promowania się w katalogach stowarzyszenia mogą tylko te gospodarstwa, które otrzymały minimum 2 stokrotki

 

 

przewiń w górę
Created by: milionoczu Copyright by: Polska Federacja Turystyki Wiejskiej "Gospodarstwa Gościnne" 2012 r
ministerstwo